Iran: de as van het kwaad of een sprookje?

Iran (Perzië) is een land met een heel oude cultuur, de bakermat van onze beschaving. In september 2006 hebben wij Iran bezocht. Om te reizen is Iran volkomen veilig, we hebben ons niet één keer onprettig of onveilig gevoeld en konden overal naar toe.
De Iraniërs zijn zeer vriendelijk en hoffelijk. Het was bijzonder dat veel mensen, met name vrouwen en meisjes, met ons wilden praten. Niet alleen over wat wij van Iran vonden, maar ook over de Islam en het bewind van president Ahmedinijad. Iran is een modern land maar verre van een democratie. Toch was het prettig om er op straat te lopen en rond te reizen. De Iraniërs zijn trots op hun land en de restanten van hun oude cultuur. We hebben veel bijzondere architectuur gezien: ingewikkelde geometrische patronen met name in koepels, schitterend gekleurd tegelwerk en mooie leembouw.
Er is geen vrije pers en mensen hebben geen vrije informatiebronnen. Internet speelt ook daar een steeds grotere rol ondanks blokkades van websites door de overheid.
Mensenrechten worden niet gerespecteerd en jaarlijks worden tientallen mensen ter dood veroordeeld en vaak in het openbaar opgehangen.
Vrouwen en bv. homosexuelen hebben het niet gemakkelijk. Vrouwen zijn vaak goed opgeleid en nemen in grote getale deel aan het openbare leven en de economie. Onder hun verhullende kleding dragen velen spijkerbroeken en hippe kleren. Ze zijn vaak mooi en mooi opgemaakt en proberen hun hoofddoeken zover mogelijk te laten zakken.
Voor ons was Iran een modern land met een bijzondere cultuur en zeer interessant om een beetje te leren kennen.

 

Tekst bijgewerkt in januari 2012.

(Klik op de foto om hem op groot formaat te zien.

Foto's